۷روز از ماه نزول قرآن ميگذرد و من ميخواهم بگويم از بركات و خوبيهاي اين ماه عزيز هرچند دير....!

قصد داشتم طبق معمول درست در اولين روز ماه رمضان پستي بر روي وبلاگم درج كنم اما پشيمان شدم.. با خود فكر كردم رسم است آدمي زمانيكه طعم شيرين غذايي را ميچشد ، از آن تميجد ميكند نه قبل از چشيدن غذا!

بهتر ديدم چند روزی بگذرد و وقتي طعم شيرين روزه داري را دوباره چشيدم ، دست به تعريف و تمجيد از اين ماه ببرم.... اما ديدم نه! باز هم نه... من در مقامي نيستم كه از خوبيهاي رمضان بگويم... و از نزديكي به خدا... شايسته ترين شخص كه مناجاتش با خدا اوج گرفت ، امام سجاد (ع) است.... لا اقل در ماه رمضان كتاب پر ارزش ايشان را باز كنيم و مناجاتهايش را با معبود در ماه رمضان بخوانيم.... باشد که تاثیر بگذارد بر روحمان...

 ..........................................

 ستايش خداي را كه قرار داد از آن طريق يكي را ماه خود، ماه رمضان كه ماه روزه گرفتن و ماه اسلام است، ماه پاكيزگي و ماه آزمايش و ماه قيام اهل ايمان است....ديگر آنكه برتري بخشيده شبي از شبهاي اين ماه را بر هزار ماه و آن شب را شب قدر نام نهاده ....پروردگارا بر محمد و آل پاكش درود فرست كه به ما معرفت و تفضيل و جلال و احترامات اين ماه را و توفيق به حفظ از آنچه در اين ماه حرام كردي و ما را به روزه داشتن آن با نگه داشتن اعضا از گناهانت و به كار بردن آنچه در اين ماه تو را خشنود سازد تا هيچ به گوشمان سخن لغو نشنويم و چشمان ما به جانب لهو و لعب نشتابد تا آنكه دراز نكنيم دستهايمان را به جانب كاري ممنوع و قدم بر نداريم به راهي ناروا ...اي خدا در اين ماه ما را به صله ي رحم و نيكي در حق ارحام موفق ساز و توفيق ده كه بپردازيم به همسايه با فضل و عطا و بخشش و ما را موفق دار كه اموال خود را از آلودگي ها خالص سازيم و به وسيله دادن زكات اموال خود را پاكيزه گردانيم تا اينكه رجوع بكنيم به هر كس كه از ما دوري گزيند و عدالت كنيم به هر كس كه به ما ظلم كند و راه مسالمت پيش گيريم با هركس كه با ما دشمني كند ، البته با او هرگز دوستي نخواهيم كرد، بلكه او را دشمن حقيقي خود دانيم و مادامي كه بدين حال است ، كدورت ما با او تا ابد به صفا مبدل نخواهد شد.... پروردگارا چون تو در هر شب از شبهاي اين ماه مبارك بسياري از بندگان را آزاد ميگرداني از آتش قهرت يا گذشتت ايشان را ميبخشد ، پس قرار بده ما را هم از آن آزاد شدگان .... پروردگارا اگر در اين ماه از حق به باطل ميل كرديم، ما را به طريق عدالت بازگردان و اگر لغزشي پيش آيد ما را ثابت قدم بدار و اگر تسلط پيدا كرد بر ما شيطان، پس ما را از شر او نجات بخش....اي خدا تويي كه قادر بر هرچه خواهي...

           "صحيفه سجاديه"

پ ن: امام سجاد با اينكه معصوم بود دائم لبانش و دلش در حال مناجات با خدا بود و در همه حال از خدا طلب مغفرت ميكرد!پس اين مناجات ها ذخيره اي ست براي من و شما.... بخوانيمشان.

 التماس دعا...

پایگاه اطلاع رسانی آیت الله بهجت

بسمه تعالی
انا لله و انا الیه راجعون

روح ملکوتی اُسوه عارفان ، عالم ربانی ، فقیه صمدانی و مرجع تقلید شیعیان جهان حضرت آية الله العظمی محمد تقی بهجت « رحمة الله علیه » به ملکوت اعلی پیوست ، این مصیبت عظمی را به ولی الله الاعظم  « عجل الله تعالی فرجه الشریف »  و عموم شیعیان جهان تسلیت عرض می کنیم .

دفتر معظم له

عالمان دین با آن علم و اندیشه و عرفان بالائی که دارند در دنیا نمیگنجند!!

این دنیا برایشان کوچک و حقیر است!

ما که دید کوچک داریم دنیا برایمان بهشته!

با اینهمه دنیا طلبی بارها و بارها عالمان را میکشم و از خود دور و دورتر میکنیم!!

آنها وقتی به ملکوت اعلی پیوستند دیگر آزاد و رها هستند!!

 «««استاد آزادیت مبارک!!»»»

 خدایا!! او را با رسول خاتم (ص) و اهل بیت مطهرش و شهیدان محشور بفرما

آمین 

شقایق در عزای عالم فرزانه به سوگ مینشیند!!

و به همه مخاطبان عزیز تسلیت عرض میکند  

ناگهان توى حرم مطهّر (حضرت ابوالفضل (ع )) سر و صدايى بلند شد. وقتى آمدند، ديدند يك نفر با دو قنديل آنجا ايستاده است .
خيال كردند قنديلها را دزديده است و او را متهم به دزدى كردند.

آن بنده خدا گفت : (قربان حواس جمع ، من سه سال پيش بى پول شده بودم آمدم خدمت آقا حضرت ابوالفضل (ع ) و از آقا يك قنديل قرض گرفتم ، حالا وضعم خوب شده ، به عوض آن يك قنديل دو تا آورده ام .)

(لوطى عظيم ) به حرم مطّهر (حضرت ابوالفضل (ع )) رفت و پنجه طلا را از ضريح دزديد و عرض كرد: (يا اباالفضل تو با فتوتى و دست و دل بازى ، از تو نمى ترسم .)

پنجه طلا را خواست در بازار كربلا بفروشد، ترسيد او را دستگير كنند، برگشت و متحير ماند كه چه كند.

بار دوم به بازار آمد، باز جرأ ت فروش پنجه را پيدا نكرد.

بار سوم كه به بازار رفت مردى به او گفت : دنبال چه ميگردى ؟

(لوطى ) جوابى نداد و داستان را مخفى و پوشيده نگه داشت .

دو باره آن مرد گفت : دنبال چه ميگردى ؟ باز جوابى نداد.

آن مرد او را به مغازه اش دعوت كرد، و به او ناهار داد و پذيرايى كرد و بعد چنين گفت : پنجه را به من بده ، و به من گفته اند هر قدر لازم دارى به تو بدهم و بعد در صندوقها را باز كرد و مبلغ زيادى را در اختيار (لوطى ) گذاشت .

(لوطى عظيم ) گفت : (چه خوب است كه آدم با اهل فتوّت و جوانمرد سر و كار داشته باشد.)

سپس از كرده هاى خود پشيمان و نادم شد و توبه كرد.

خلخال

(زن و شوهر جوانى در كربلا با هم زندگى مى كردند.) يك شب شوهر آن زن متوجّه شد كه خلخال هاى زنش به پاى او نيست ، خيلى ناراحت شد و با حال عصبانيّت او را تهديد به قتل كرد.

(زن از ترس شوهرش به حرم مطهر حضرت ابوالفضل (ع ) پناهنده شد) و در آنجا ماند، آخر شب خدام آمدند و گفتند: ما مى خواهيم اينجا را جارو كنيم ، از اينجا برو.

زن گفت : بيرون نمى روم ، گفتند: ما نزد شوهرت مى آييم و از تو شفاعت مى كنيم ، گفت : محال است از اينجا بيرون بروم ، و هايهاى مى گريست .

(در اين اثناء ديدند گاوى خود را به صحن مطهر رسانيد و در آنجا استفراغ كرد و خلخال هاى آن زن را كه صبح با علفهاى باغچه شان خورده بود بيرون آورد.)